Fragment wstępu:
Warmia i Mazury to jakby cenny prezent. Prezent dla Warszawy. Stolica, potraktowana przez drugą wojnę światową bez nadmiaru łaskawości, dość niespodziewanie otrzymała od niej - dzięki przesuniętym granicom państwa - cenny podarunek: bezpośrednie sąsiedztwo obszaru wielkiej urody, czyli Warmię i Mazury. Ten świat pełen wody, lasów, starych zamków, ratuszów i kościołów, ptactwa i ryb, jest po prostu na rzut beretem. Nic dziwnego, że tłumy turystów i wczasowiczów zmierzają latem na północ, zaludniając każdy płachetek ziemi i każdy skrawek wody. Wszyscy mamy własne, dość rozmaite widzenie krainy "tysiąca jezior": jedni zachowują w oczach wypełnione wiatrem białe żagle, inni czują w ręku podniecające drganie wędki, jeszcze inni zachwycają się widokiem kormoranów i czarnych bocianów, które tu - razem ze stadami białych - rezydują od wielu lat (ten fenomenalny czarno-biały świat ornitologii obejmuje również populację mazurskich łabędzi). Fascynujący świat roślin i zwierząt spotkać można na bagnach i torfowiskach, podziw budzą kwitnące łąki, przepastne bory, wodny świat jezior. Każdy znajdzie tu coś dla siebie. Można wręcz mówić o wypoczynkowym raju Polski; Europa niewiele ma podobnych obszarów nieskażonej natury.